Al vanaf het begin van de epidemie lopen hiv-positieven tegen stigmatisering aan. Zij krijgen niet alleen te maken met de lichamelijke gevolgen van de hiv-infectie, maar ook met de sociale en psychologische gevolgen van het hebben van dit virus.

Wat is stigmatisering?
Een stigma is een negatief sociaal kenmerk, waardoor iemand als minderwaardig wordt beschouwd. Stigmatisering vindt plaats in onderling contact tussen mensen. Stigmatiserend gedrag kan subtiel zijn, maar ook opvallend. Voorbeelden van stigmatisering zijn:

• ongemakkelijk omgaan met iemand met hiv, bijvoorbeeld door afstand te houden
• mensen met hiv vermijden
• onnodig doorverwijzen naar andere zorgprofessionals
• geen of weinig aandacht aan de hiv-positieve besteden
• de hiv-positieve ergens van beschuldigen, veroordelen of minachten
• op hiv testen zonder toestemming
• extreme voorzorgsmaatregelen nemen
• documenten, bedden en/of kamers markeren
• het schenden van de geheimhoudingsplicht
• iemand weigeren te behandelen
• isolatie op afdelingen
• verbaal geweld

Gevolgen stigma
Hiv-gerelateerd stigma kan ernstige gevolgen hebben voor de cliënt. Zo kan het leiden tot het uitstellen van testen en behandelingen, het vermijden van gezondheidsinstellingen en een slechtere kwaliteit van de zorg. Bij mensen met hiv kan stigmatisering gevolgen hebben voor het psychologisch welbevinden of de gezondheid. Zo kan het leiden tot een lagere zelfwaardering, meer psychologische problemen, een groeiende ontevredenheid, het gevoel geen zorg te verdienen en een verminderde motivatie om gezond te blijven. 

 

logo-hvn-kllogo-aidsfonds-kllogo-Mainline-kllogo open-universiteit-kl